Klasyczna teoria marketingu mocno akcentuje trzy podstawowe funkcje reklamy: informacyjną, nakłaniającą (perswazyjną) i utrwalającą (przypominającą).
- Funkcja informacyjna reklamy spełniona jest poprzez informowanie konsumentów o danym produkcje, który został wprowadzony na rynek.
- Funkcja perswazyjna reklamy polega na przekonaniu konsumentów, że dana marka najlepiej zaspokoi ich potrzeby, i nakłonieniu ich do dokonania zakupu.
- Funkcja utrwalająca reklamy wiąże się z osiągnięciem pożądanej liczby klientów i utrwaleniem wśród nich przekonania, że dany produkt jest lepszy niż marki konkurencyjne.
Oprócz wymienionych, reklama pełni również funkcję edukacyjną oraz ekonomiczną. Mają one jednak mniejsze znaczenie dla twórców reklamy. Na tle trzech fundamentalnych funkcji coraz wyraźniej zarysowuje się obecnie nowa, niedoceniona przez Davida Ogilvy’ego, rozrywkowa funkcja reklamy. Przejawia się ona na dwóch poziomach. Pierwszy poziom rozrywkowości reklamy wiąże się z faktem, że oglądanie reklam dla wielu odbiorców stanowi swoistą formę rozrywki. Reklamy są źródłem dobrej zabawy i wrażeń estetycznych, a ich oglądanie staje się przyjemniejsze niż czytanie gazet czy śledzenie innych programów. Drugi poziom tej rozrywkowej funkcji powiązany jest z zawartością w reklamie elementów o charakterze rozrywkowym (humor, wpadająca w ucho melodia, wdzięk i uroda kobiet, egzotyczna kultura czy erotyzm). Toteż funkcję rozrywkową należy rozpatrywać jako uzupełniającą, a często nawet nadrzędną wobec trzech podstawowych funkcji reklamy.
Różnym fazom cyklu odpowiadają odmienne funkcje i zadania reklamy: informacja, perswazja i przypominanie. W fazie wprowadzania produktu na rynek dominuje funkcja informacyjna- kształtująca świadomość istnienia produktu/marki. W kolejnych fazach: rozwoju, wzrostu i dojrzewania reklama dostarcza potencjalnym nabywcom zestawu argumentów wyboru produktu i zachęty do zakupu. W fazie spadku występuje reklama przypominająca "faza retencyjna.