Prawo, Finanse

Ogólnie wyróżnić możemy sieci międzyorganizacyjne i wewnątrzorganizacyjne. Sieć składa się z wierzchołków oraz połączeń między wierzchołkami. Wierzchołki są zespołami, które tworzą się dla realizacji doraźnych zadań strategicznych. Kierownicy tych zespołów posiadają szerokie uprawnienia decyzyjne. Władza pojmowana jest jako nietrwała, źródłem jej jest specjalizacja i wymaga komunikacji pomiędzy pracownikiem a jego tymczasowymi podwładnymi. Połączenia między wierzchołkami mogą mieć postać bardziej lub mniej sformalizowaną. Są to połączenia: ekonomiczne, operacyjne, kulturowe, informacyjne.

Funkcjonowanie struktury sieciowej można opisać na podstawie następujących parametrów:

• spójności, czyli stopnia zagęszczenia powiązań między wierzchołkami

• potencjału kombinacyjnego, czyli stopnia możliwości wchodzenia wierzchołków w powiązania z innymi wierzchołkami,

• sposobu tworzenia powiązań w zależności od roli decyzyjnej wierzchołka strategicznego.

Wyróżnić możemy trzy zasadnicze rodzaje uczestników sieci:

• integratorów systemów, których podstawowym zadaniem jest konstrukcja i zarządzanie sieciami,

• specjalistów, którzy maja niepowtarzalne kompetencje, które SA wykorzystywane w różnych sieciach,

• niezależnych profesjonalistów, którzy działają samodzielnie albo wchodzą w skład różnych zespołów.

Ze względu na poziom organizacyjnej działalności wyróżnić możemy następujące zespoły:

• naczelnego kierownictwa,

• międzyfunkcjonalne na szczeblach średnich,

• autonomiczne grupy robocze na szczeblu wykonawczym,

• międzyorganizacyjne, które łączą uczestników danej organizacji i ludzi z zewnątrz